Ekelrede 1986 - Hans-Jürgen Boll

Hui Wäller ?

Emol als Kermesekel in Hachenborsch
dat wönscht ich mir als jonger Borsch
un etz met gahnzen 18 Johr
do wurn die Nouben werklech wohr.
Un no der Wahl wor ech rechtisch voll
doch do schännte kehner im Hause Boll.
Als Hans-Jürgen sein ech net su bekannt
Hansa nennt ma mich in Stadt un Land.
Obwohl ech noch Steft als Schlosser sein
un grad gemacht den Führerschein
su hann ich mech doch en den Ecken ömgehürt
wat heröm alles su passiert,
deshalf well ech de Red etz führtrahn
et gevt jo allerhand zo sahn.

Im Fußball sooch et ganz mies aus
se mußten aus der Klass bal raus,
doch korz befür se afgezischt
wur da Litze-Pit werrer verpflecht.
Da hätt die Spiller mol geriehrt,
vürnehm sät ma "motiviert"
off emol konnten die all rennen
kehner dot mi denn annern schennen
domet kann ma manchen belehren
och en aaler Bessen kann noch kehren.
Sugar als Spiller moch dä ahle Zossen
met denn Geschner noch de Possen.

Alstadt und Hachenborsch er emmer en heiß Eisen,
dat läit net an da Juchend, villmi an den Greisen
Un och em Stadtrat wur dat Feuer noch geschürt,
nodemm da drette Beigeordnete offgehürt.
De Deskusionen für da Wahl wor heiß,
gewählt wur Miesen Toni, genannt da Däis.
Wer su en Wahl gewennt der es schon schlau
orrer hätt en ganze Masse "Sau".

Doch en ehnem sein di Alstärer allen füraus,
ihre Feuerwehrläit sein flux un kennen sich aus.
Als schnellste Feuerwehr im ganzen Land,
so sein se weit un breit bekannt.
Un diss Johr dat konn kehner hoffen,
hann se sich selver üwertroffen.
Se fuhrn um Ausfluch no Düsseldorf
un worn off de Bundesgardenschau ganz scharf.
Doch ma hatte sich leider etwas vertahn,
die Ausstellung wor noch gar net drahn,
die is, dat erfuhr offemol jeder,
1987, also ehn Johr späder.
Drum Wonnert euch net wenn die Alstärer Feuerwehr kümmt
un euer Haus noch garnet brennt.

Det Änne Idelberger wor der Star
da Vorsjohr och em Fernseh war.
Blick ins Land zog um ins Dritte
un det Änne erfüllte dennen ihr Bitte,
et dichtete un gewonn den 3. Preis
un wur belohnt für ihren Fleiß.
Silvester sooch ma et em Fernseh werrer,
et soh aus wie en jong Ding, wie en Ballerina.
Ech dacht do kannste Denver un Dallas vergäßen
un och die annern Fernsehgrößen.
Alexis un Chrestel, Su Ellen un Päm,
die werken do gähn als wärn se blemmblemm.
Die schienste Frau die ech off da Welt kenne,
dat is un bleivt det Idelberjers' Änne.

Det Heimatfest der Verbandsgemeen
in diesem Johr fonn ech ganz schien.
Ma sooch wat ma erreichen kann
wenn all Vereine packen an.
Och ech bracht do mäin Leistung
un stonn su gar in da Zeirrung.
Do no saat mäin Vadder, no do dech führen
un krej ma jo kehn Starallüren.
Mäinen Ruhm hann ech ganz got verdaut,
nur für heder Red hätt et mir schwer gegraut,
dat bekenn ech offen denn di Red is gleich aus,
doch gieht bitte etz noch net no Haus,
seid fröhlich, lustisch, monder un heiter,
dann feiern ma im Zelt noch en paar Stonn wäirer,

Hui Wäller ?